De interessanten by Meg Wolitzer

Author:Meg Wolitzer
Language: eng
Format: epub
Publisher: Xander Uitgevers
Published: 2014-01-24T05:00:00+00:00

11

Dennis Jacobson-Boyd had een missie. Op een vroege ochtend in het voorjaar liep hij naar de tijdschriftenhandel op de hoek om een exemplaar te kopen van een glossy financieel tijdschrift, dat daar kort na zonsopgang was bezorgd. Het omslagverhaal van het meinummer van 1986 van Media Now, een blad waar Jules nog nooit van had gehoord, was een lijst van de honderd machtigste mensen in de televisiewereld. Dennis bladerde het blad vlug door en vond wat hij zocht. Hij draaide zich om en liep naar huis, waar Jules hem uit het raam van hun hoge appartement zag aankomen. Ze stond al in haar pyjama in het trappenhuis toen hij vijf verdiepingen onder haar het halletje binnenliep.

‘En?’ riep ze terwijl Dennis de trappen beklom. Hij keek op en lachte.

‘Kun je niet wachten tot ik binnen ben?’ vroeg hij.

‘Nee.’

‘Achtennegentig,’ verkondigde Dennis.

‘Van de honderd?’ riep Jules naar beneden. ‘Is dat goed? Zo heel goed klinkt het niet.’

‘Het is bijzonder goed,’ riep hij terug. ‘Als je op de lijst staat, ben je al heel machtig.’

‘En hoe zit het met het geld?’ vroeg ze. Want dat was natuurlijk waar het om ging.

‘Dat ligt ingewikkelder,’ zei Dennis.

‘Hoezo?’ vroeg ze nog altijd half roepend.

‘Waarom brul je zo?’ riep hij. ‘Kun je niet wachten?’

Tegen de tijd dat Dennis boven was, was Jules weer naar binnen gelopen. Jules en Dennis waren 27 en ze waren hun appartement zonder lift op West 84th Street, om de hoek bij waar Dennis vroeger woonde, ontgroeid. Het huis had een hardnekkig muizenprobleem. De muizen leken spottend te dansen, als marionetten, en negeerden alle vallen die voor hen werden gezet. Maar de huur was betaalbaar en verhuizen was te duur. Jules werd opgeleid tot sociaal werkster en behandelde onder nauwe supervisie een paar patiënten in een psychiatrisch ziekenhuis in the Bronx. Dennis was niet lang geleden als echografisch laborant aangenomen bij MetroCare, een medische kliniek in de buurt. Hun leven was hectisch en ze maakten lange dagen zonder dat er veel geld werd verdiend.

Ze waren eerder dat jaar in kleine kring getrouwd. Het huwelijk was in een Griekse taveerne in the Village voltrokken door een vrouwelijke ambtenaar. Naast de Jacobsons en de Boyds waren alleen Ash, Ethan, Jonah en Dennis’ studievriend Louie uitgenodigd. Geen van beide families had veel geld, dus het lag voor de hand om het klein te houden. Jules’ zuster Ellen kwam met haar echtgenoot Mark uit Long Island, en Dennis’ broers droegen breedgeschouderde donkere pakken en stropdassen die ze zo snel mogelijk wilden losknopen. Lois Jacobson zag er in haar turquoise japon van het Jurkenpaviljoen in Heckville klein en behoedzaam uit. ‘Papa zou het hier heerlijk gevonden hebben,’ zei ze, en heel even dacht Jules: wiens papa? Toen schoot het haar te binnen: natuurlijk, de mijne. Ze dacht zelden aan Warren Jacobson als ‘papa’. Hij was ‘mijn vader’, of, vaker, ‘mijn vader die stierf toen ik vijftien was’. Het was beter hem op afstand te houden. Toen haar moeder die opmerking in de taveerne maakte, dacht Jules: wie weet wat

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.